Iemand moet de kar trekken

Als wethouder met werkgelegenheid in mijn portefeuille volg ik de ontwikkelingen in zorg en welzijn op de voet. Hier in Noord- en Midden-Limburg werken maar liefst 25.000 mensen in deze branche. Er is mij veel aan gelegen dat deze professionals hun baan behouden, én de juiste zorg leveren zodat ouderen en mensen met een beperking goed in hun eigen huis kunnen blijven wonen.


Dat is mogelijk. Er is werk in de hogere segmenten van zorg en welzijn. Meer dan we dachten. Die trend zet door, zo wijzen de prognoses uit. Dat is goed nieuws, maar om die kansen te verzilveren is er nog veel werk aan de winkel. De werkgevers zijn zich daarvan volledig bewust. Er is een sense of urgency om zorg en welzijn anders in te richten, gericht op de toekomst. 

Werkgevers zien elkaar niet meer als concurrent, maar als samenwerkingspartner. Daarmee is een grote belemmering voor verandering weggenomen. Ik ben daar heel blij mee. Om ervoor te zorgen dat het niet bij mooie intenties blijft, hebben de werkgevers gevraagd om een aanjager. Ze zagen hierin voor zichzelf geen rol weggelegd.  

Ook die keuze ondersteun ik van harte. Een aanjager die boven de partijen staat, heeft maximale ruimte om actie te ondernemen. Als centrumgemeente voor werkgelegenheid in Midden-Limburg hebben wij geld beschikbaar gesteld om Zorg aan Zet in te huren als aanjager in onze regio. 

Iemand moet de kar trekken om vorm en inhoud te geven aan dit grote maatschappelijke vraagstuk. Zorg aan zet doet goed werk. Onderwijsinstellingen en werkgevers zoeken elkaar op om mooie initiatieven te ondernemen. Ik ben niet alleen blij met onze regionale aanjager, maar ook met Doekle Terpstra als landelijk aanjager van het Zorgpact. 

Hij is hier twee keer geweest. Zijn aanwezigheid heeft ertoe geleid dat alle partijen op beslissersniveau aan tafel zaten: gedeputeerden, wethouders, bestuurders van zorg- en welzijnsorganisaties en onderwijsinstellingen. Dat was precies wat we nodig hadden, want we waren ons aan het beraden over de vervolgstappen. Doekle Terpstra fungeerde als katalysator om door te pakken.

Kennisdeling vind ik een belangrijke toegevoegde waarde van het Zorgpact. Dat bleek onlangs weer eens. Tijdens een bijeenkomst kwam iemand op het idee om een gezamenlijke banenpool op te zetten. Nu wordt een werknemer ontslagen en komt hij of zij via UWV in dienst bij een andere werkgever. Via deze banenpool zou iemand op de loonlijst kunnen blijven, en ingehuurd kunnen worden door een andere deelnemende organisatie. Zo behoudt de werknemer zekerheid, waardoor het aantrekkelijker wordt om in de zorg en welzijn te werken. Wat dat betreft heb ik met veel belangstelling kennisgenomen van The Cloud, het initiatief van Zorgpact Noord. 

In Midden-Limburg staat de samenwerking nog in de kinderschoenen, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt. Er worden veel goede initiatieven ontwikkeld. Aan de hand daarvan wil ik over een aantal maanden bekijken wat wij daar als overheid nog meer aan kunnen bijdragen. Daarbij spreekt het voor zich dat ik het erg belangrijk vind dat mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt aan de slag kunnen in de zorg- en welzijnssector.

Ik wil dit blog graag afsluiten met twee ambities voor de toekomst. Het zou goed zijn om ook andere domeinen te betrekken in deze ontwikkeling. Sport kan bijvoorbeeld een belangrijke bijdrage leveren aan gezond thuis blijven wonen. Sportverenigingen kunnen hierin een goede rol vervullen. Daarnaast zou ik de zorgverzekeraars graag aan boord willen hebben. We hebben een prachtig voorstel voor ze. Zorgpact organiseert de zorg beter en verlaagt de kosten. Zorgverzekeraars hoeven niets te doen op dit gebied, ze hoeven zich alleen maar aan te sluiten.

Gerard IJff, wethouder voor wijkontwikkeling, sociale zaken en sport in Roermond 

Gerelateerd aan