De bal blijft rollen

We hebben een mooie start gemaakt met het Zorgpact, nu moeten we ervoor zorgen dat de bal blijft rollen. Stil zitten is er dus niet bij.

De bal blijft rollen

Daarom ga ik veel op pad. De komende maanden bezoek ik de regionale Zorgpacten en een aantal initiatieven van de Kopgroep. Ik wil graag zien wat er gebeurt. Welke vooruitgang boeken we met elkaar? Lopen we ergens vast? Hoe lossen we dat op? Wat kunnen we van elkaar leren? En hoe kan het landelijke Zorgpact daaraan bijdragen? 

Ik praat niet alleen met de drie ‘O’s’ uit de gouden driehoek – onze usual suspects – maar ook met andere partijen die betrokken zijn bij zorg en welzijn. Zoals de vakbonden. Tot voor kort hebben we ons vooral gericht op de vorming van regionale Zorgpacten en koplopers, maar de werknemers en de vakbonden speelden daarin nog geen zichtbare rol.  Het Zorgpact heeft immers niet alleen te maken met de nieuwe zorg, maar ook met de consequenties ervan voor arbeidsverhoudingen. En dan kom je logischerwijs uit bij de sociale partners als partijen die zich daarmee bezighouden.

Veel beleid is nu nog sectoraal georganiseerd. Daarin is geen rekening gehouden met regiospecifieke elementen. Het is dan ook goed als de sociale partners meedenken over de manier waarop de regionale ontwikkeling kan worden ondersteund. En dat gebeurt ook.  Inmiddels hebben we al enkele gesprekken gevoerd met FNV en CNV. De vakbewegingen voelen zich betrokken en willen een regionale rol vervullen. Het zijn mooie ontwikkelingen, die een goede impuls geven aan onze ambitie voor 2016: verbreden en verdiepen.

Doekle Terpstra Aanjager Zorgpact